Pałac i Park Natoliński

Udostępnij:

Rezerwat przyrody w Natolinie

Rezerwat przyrody w Natolinie mieści się w obrębie dwóch warszawskich dzielnic, Ursynowa i Wilanowa. Rozciąga się na obszarze 105 hektarów i wchodzi w skład 120-hektarowego zespołu pałacowo-parkowego w Natolinie. Ten chroniony teren obejmuje stary kompleks leśny dębowo-grabowy, który w niektórych miejscach przekształca się w teren podmokły i lasy łęgowe. W rezerwacie przetrwały pozostałości lasu o charakterze pierwotnym, które pochodzą jeszcze z czasów średniowiecza. Najbardziej wartościowy drzewostan to przede wszystkim zabytkowe, 300-letnie dęby!

Co więcej, przeprowadzane przez wiele lat badania i obserwacje wykazały, że rezerwat przyrody w Natolinie posiada najwyższe zagęszczenie dzięcioła średniego na terenie Mazowsza, oraz znaczną liczbę ropuchy szarej, gatunków będących pod ochroną.


Pałac i park natoliński

Rezerwat przyrody Natolin należy do zespołu pałacowo-parkowego w Natolinie, którego początki sięgają XVII wieku. Ówczesny król polski i wielki książę litewski Jan III Sobieski korzystał z tego obszaru leśnego jako terenu polowań na bażanty. Stąd pierwotna nazwa miejsca „Bażantarnia”. W 1807 r. nazwa zespołu pałacowego zmieniła nazwę na cześć dziedziczki jego właściciela, Natalii Potockiej. Tego dnia, razem z narodzinami dziedziczki rodziny Potockich, narodził się Natolin.

 

 

Pałac w Natolinie wybudowano w 1780 roku na zlecenie ówczesnego właściciela, księcia Augusta Czartoryskiego. Autorem projektu neoklasycznej, letniej rezydencji o zaokrąglonej sali środkowej, skierowanej na wschód, jest Szymon Bogumił Zug. Kopuła budynku ozdobiona malowidłami znanego, włoskiego artysty, Vincenzo Brenna, zachowała się do dzisiaj.

Na początku XIX wieku pałac przebudowano według projektu Piotra Aignera, wybitnego przedstawiciela polskiego neoklasycyzmu, który wykonał go na zlecenie dziadka Natalii Potockiej, hrabiego Stanisława Kostki-Potockiego. Zmiany objęły również sam park, gdzie przy zachowaniu istniejącego drzewostanu wprowadzono nową koncepcję przestrzenną, zgodnie z panującą w tamtych czasach modą.

 

 

W latach 1821-1845 zespół płacowo-parkowy w Natolinie uzyskał swój ostateczny wygląd. Należał wtedy do hrabiego Aleksandra Potockiego, ojca Natalii.  Na jej cześć (Natalia umiera przedwcześnie) wzniesiony zostaje pomnik stylizowany na starodawne sarkofagi etruskie i rzymskie. Pomnik prezentujący postać zamyślonej Natalii to dzieło wybitnego rzeźbiarza, Ludwika Kaufmana. Jest on częścią większej kompozycji krajobrazowej, do której zalicza się również most mauretański przerzucony nad wąwozem dzielącym park.

 

 

Inną zabytkową budowlą jest rozciągająca się pod skarpą dorycka świątynia, wzorowana na świątyni Posejdona w Paestum, starożytnej kolonii greckiej w południowych Włoszech. Dolna część parku posiada również malowniczy akwedukt stylizowany na ruinę, inspirowany akweduktem Klaudiusza przy Via Appia w Rzymie. Te zabytkowe budowle zaprojektował Henryk Marconi, znakomity włoski architekt, który spędził większość swojego życia w Królestwie Polskim.

W tak przepięknej okolicy mieści się Kampus Kolegium Europejskiego w Natolinie, i tutaj od 25 lat się rozwija.

 



By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close